1. Anasayfa
  2. Adalet
  3. ÇOCUKLARI KORUMAK İÇİN MANİFESTO
ÇOCUKLARI KORUMAK İÇİN MANİFESTO

ÇOCUKLARI KORUMAK İÇİN MANİFESTO

12
0

ÇOCUK KORUMA VE ADALET SİSTEMİNDE YAPISAL HUKUKSUZLUK, MESLEKİ KARMAŞA VE SORUMSUZ KILMAK AMACIYLA SOSYAL HİZMETLERİN DIŞLANMASI VE DE ADALETSİZLİĞİ ENGELLEMEK İÇİN ÇAĞRI VE ÇIĞLIK !

ÇOCUKLARI KORUMAK İÇİN MANİFESTO

Sosyal Teşhis Olmadan Adalet Olmaz, Çocuk Korunmaz, Gelecek İnşa Edilemez”

BİZ KİMLERİZ?

Öncelikle bizler, 2024 yılında 1.160.560 çocuğun ceza adalet sistemine girip damgalandığı, 12-15 yaş grubundaki her 10 çocuktan 9’unun usulüne uygun sosyal inceleme raporu olmadan ve hekim raporları ile yetişkinler gibi ağır cezalara çarptırıldığı, 15-18 yaş grubunun ise sosyal inceleme raporundan yoksun bırakıldığı bir tabloyu içine sindirmeyen ve değiştirmek için bir araya gelmiş çocukları dert edinenleriz

Çocukların var olması için böyle bir endişeli durum ile birlikte sosyal hizmet uzmanları / sosyal çalışmacılar olarak evrensel açıdan insan hakları,çocuk hakları ve sosyal haklarını korumak ve geliştirmek gibi mesleksel görevlerini gerçekleştirmek isteyenleriz..

Halen çocuk haklarını engelleme ve sosyal hizmetlerin dışlanmasına ortak olmayan , sessiz kalmayarak bir araya gelmiş kişiler olarak bazı tespitleri sosyal hizmetler bakışı ile hatırlatmak ve paylaşmak istiyoruz.

BİRİNCİ TEMEL TESPİT: SOSYAL TEŞHİS OLMADAN ADALET OLMAZ

1917 yılında Mary Richmond’ın “Sosyal Teşhis” (Social Diagnosis) adlı eseriyle bilimsel temellerine kavuşan sosyal inceleme raporu, bir asırdır dünyada çocuklar hakkında karar verilmeden önce hazırlanması zorunlu olan evrensel bir araçtır. Pekin Kuralları Kural 16, tüm çocuklar için sosyal inceleme raporunu zorunlu kılmaktadır.

Ancak Türkiye’de:

  • 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, sosyal inceleme raporunu gerektiğinde”  ve “takdir” hale getirerek uluslararası zorunluluğu esnetmiştir.Hukukun arkasından dolanılmıştır.

  • Uygulama Yönetmeliği, 12-15 yaş grubu için sosyal inceleme raporunu zorunlu kılmış, ancak aynı yönetmelikle kanunda yer almadığı halde hekim raporunu (adlî tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk hâlinde uzman hekim) da zorunlu hale getirerek sosyal teşhisi, tıbbi teşhisle yer alması sağlanmıştır.

  • 15-18 yaş grubu, Pekin Kuralı 16’ya açıkça aykırı olarak sosyal inceleme raporu kapsam dışında bırakılmıştır.

Sosyal teşhis olmadan sosyal müdahale olmaz. Sosyal koruma olmaz. Adalet olmaz.

İKİNCİ TEMEL TESPİT: KANUNDA YER ALMAYAN HEKİM RAPORU, YÖNETMELİKLE ZORUNLU KILINARAK ANAYASA İHLAL EDİLMİŞTİR

Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesinde hekim raporuna dair hiçbir düzenleme yoktur. TükiyeAdalet Akademisi yayını arasındaki “Çocuk Koruma Kanunu ve Uygulamaları” (4. baskı, s.95) bu durumu şu sözlerle açıklanmaktadır:

Çocuk Koruma Kanunu’nda bu rapora dair düzenleme yoktur. Kanun’da unutulan bu rapor yönetmelikle düzenlenmiştir. ”

Ancak Yönetmelik md.20/4, bu “unutulan” raporu zorunlu hale getirerek:

  • Anayasa’nın 124. maddesini (yönetmelik kanuna aykırı olamaz) ihlal etmiştir.

  • Anayasa’nın 2. maddesini (hukuk devleti – belirlilik, öngörülebilirlik) ihlal etmiştir.

  • Anayasa’nın 10. maddesini (eşitlik – 15-18 yaş grubunun kapsam dışı bırakılması) ihlal etmiştir.

  • Anayasa’nın 41. maddesini (çocuğun korunması – koruyucu tedbirlerin başlatılmaması) ihlal etmiştir.

  • Anayasa’nın 90. maddesini (uluslararası sözleşmelerin üstünlüğü – Pekin Kuralları, ÇHS, ASŞ’nin ihlali) ihlal etmiştir.

  • Anayasa’nın 137. maddesini (kanunsuz emir – hekimin kanunda olmayan raporu düzenlemeye zorlanması) ihlal etmiştir.

Bu nedenle, Yönetmeliğin öncelikle 20/4. fıkralarının iptali için Danıştay’da dava açılması zorunludur.

ÜÇÜNCÜ TEMEL TESPİT: PDR’CİLER PEDAGOG DEĞİLDİR, PEDAGOG UNVANI PEDAGOJİ EĞİTİMİ ALMIŞ KİŞİLERE AİTTİR

1982 yılında YÖK tarafından pedagoji bilimi tasfiye edilmiş, pedagoji eğitimi veren kurumlar kapatılmıştır. Buna rağmen, 1993 yılında Adalet Bakanlığı’nın aldığı idari kararla PDR mezunları “pedagog” olarak adalet sisteminde görevlendirilmeye başlanmıştır.

Oysa:

  • Pedagoji, çocukların eğitim süreci ile ilgilenen, öğrenme yöntemlerini, eğitim pedagojisini, çocukların yaşadığı problemleri inceleyen evrensel bir bilim dalıdır.

  • PDR, ABD kökenli, bireysel danışmanlık odaklı, Protestanlık anlayışı için üretilmiş bir disiplindir. Kıta Avrupası’nda karşılığı yoktur.

Pedagoji eğitimi almamış bir kişinin pedagog sıfatıyla çocuk hakkında rapor yazması, tıp eğitimi almamış birinin ameliyat yapması kadar tehlikelidir. Pedagog unvanı, sadece pedagoji eğitimi almış kişilere verilmelidir.

DÖRDÜNCÜ TEMEL TESPİT: SOSYAL İNCELEME RAPORU, SOSYAL HİZMET EĞİTİMİ ALMIŞ UZMANLAR TARAFINDAN HAZIRLANMALIDIR

Almanya’da adli sosyal raporları düzenleme yetkisi, sadece sosyal çalışmacılara (Sozialarbeiter) verilmiştir. Bu raporlar, sosyal teşhis (soziale Diagnose) yöntemiyle hazırlanır ve sosyal rapor (Sozialbericht) olarak adlandırılır. Raporda çocuğun aile ortamı, sosyal çevresi, yaşam koşulları, gelişimsel ihtiyaçları, risk faktörleri bütünsel olarak değerlendirilir.Bu uygulama İsviçre,İtalya gibi Avrupa Konseyi üyesi ülkerin arasında Anglo-Sakson sitemeine dayalı Birleşik Krallı içinde geçerlidir.  

EKTE DEVAM EDECEK  TBMM için Manifesto

 ELE ALINMASI GEREKEN BİLGİLER

https://www.cocukkorumaturkiye.com/yargi-reform-stratejisi-belgelerinde-ki-suca-suruklenen-cocuklar-icin-bazi-itiraflar-sosyal-hizmetlerin-dislanmasi-ile-adaletsizligin-onlenmesi-amaciyla-adalet-icin-ilgililere-acik-cagri/

https://www.cocukkorumaturkiye.com/11334-2/

Nihat TARIMERİ 1953 dogumlu. 1978 Sosyal Hizmetler Akademisi (Ankara) mezunu. Ankara’da Ankara Hastanesi ve Izmir’de Trafik ve Travmatoloji Hastanesinde Sosyal Hizmet Uzmanı olarak görev yapti. 1981 yılındandan sonra Isviçre Zürih’de Metadon yöntemi ile madde bagımlığı tedavisi ile ilgili sosyal iyilestirme programında görev aldığı gibi Gençlik DanIsma Merkezinde(Jugenberatungstelle Winterthur) uygulamanın öncüleri arasında yer almıştır.. Suça yönelen gençlerle ilgili Zürih Gençlik Savcıligında Sosyal Hizmet Uzmanı olarak görev yapti. Türkiye’ye kesin döndükten sonrası dahil Isviçre de bu alanda süpervizörlük ve danısmanlik yapti. Halen zaman zaman aktif olarak görev yapmaktadir. 1990 da Türkiye’de Birlesmis Milletler Kalkınma Programi (UNDP) “Soydas Entegrasyonu Proje”sinin Proje Bölge Sorumlusu olarak görev yaptı. Isgücü piyasasına yönelik “Kendi Isini Kurma(KIK)”, ”Is Borsasi”,”Kamu Yararına Çalısma Programı”, "Göçmenlere Yönelik Uyum Programı gelistirme konusunda Türkiye de öncülük yaptı. Dünya Bankasının istihdamla ilgili projelerinde danısmanlık olarak çalıstıktan sonra emekli oldu. Yine aktif Sosyal Hizmet Uzmanı olarak 2005 yilindan beri çocuk ve gençlik hukuku konusunda bilirkisilik dahil bu yönde “ÇOCUK KORUMA(MA) KANUNU” baslıkli üç kitap ve 35 in üzerinde çesitli makaleleri çesitli yerlerde yayinlamıstır. Evlidir. Halen Türkiye de çocukların haklarının korunması adına kendine özgü uygulamalar ile çocukların geleceginin karartılmasi,çocukluklarının çalınması nedeniyle evrensel uygulamalardan uzaklastırılmasının engelenmesi için hala dert edinmektedir.